Jak reagować na niegrzeczne zachowanie dziecka?

STRATEGIA 4 STOPNI

1.Uznać, że mamy do czynienia z NZ
(sprawdzian: jeśli dane zachowanie rani cię, wprowadza w zakłopotanie, czujesz się poniżony, bezradny, winny – to jest/ było zachowanie niegrzeczne)

2. Wybrać właściwą konsekwencję
(pomyśleć o niej zawczasu – KAŻDE NZ powinno AUTOMATYCZNIE
oznaczać, że dziecko traci możliwość robienia tego, co planuje lub chce robić)

3. Wdrożyć konsekwencję
(oznajmić spokojnym i grzecznym głosem, że takie zachowanie jest niedopuszczalne, że zabiera ono energię, czas oraz dobre chęci rodzica, wobec czego dziecko „nie pójdzie…”, „nie dostanie…”, „nie weźmie udziału w…”, etc.)

4. Natychmiast wyłączyć się z kontaktu z dzieckiem
(nawet gdy dziecko protestuje i reaguje nowym NZ, przestajemy się nim zajmować, można je zignorować, o ile nie robi rzeczy zagrażających własnemu lub czyjemuś bezpieczeństwu i nie niszczy wartościowych rzeczy, grzecznie wyprowadzić je do innego pokoju, zająć się swoja pracą etc.)

Nie tłumaczymy dalej swej decyzji, nie negocjujemy,
nie podejmujemy dyskusji !

UWAGA!

1. Konsekwencja musi być natychmiastowa!

2. Konsekwencja musi być logiczna
tj. musi istnieć związek między zachowaniem i konsekwencją
(np. NZ przy stole oznacza niezwłoczne opuszczenie stołu
i utratę planowanego wyjścia do kina po obiedzie).

3. ZAWSZE należy zareagować na NZ strategią 4-stopni.

4. NIGDY nie dajemy dziecku drugiej szansy!
Tym szybciej nauczymy je właściwego zachowania, a atmosfera w domu poprawi się. Dziecko zrozumie, że każde jego NZ wywoła przykrą dla niego konsekwencję i zaprzestanie prób z NZ.

5. BARDZO WAŻNE jest, by rodzice sami zawsze zachowywali się grzecznie i odnosili się z szacunkiem do siebie wzajemnie i do dziecka.

6. WAŻNE, by rodzice działali zgodnie.
Jeśli nie, jeden rodzic też może konsekwentnie wymagać grzeczności.

7. Nie należy używać pogróżek:
„Jeżeli coś zrobisz, powiesz…”, „Jeżeli jeszcze raz…”
Zaczyna się wtedy bezowocne targowanie, które:
– daje dziecku wybór powtórzenia NZ; w przypadku NZ nie powinno mieć wyboru
– stawia je w pozycji negocjatora; przy NZ nie powinno mieć tego przywileju
– odracza konsekwencję, co daje dziecku czas i zachęca do ponawiania ZZ, gdyż może ono uznać, że po kilku dniach rodzic albo zapomni, albo zmięknie

Rady przy wprowadzaniu konsekwencji za NZ

Nigdy nie warto mówić: „Co powiedziałeś?”
Dziecko prawie zawsze odpowie „nic”, ty na to, że coś tam, ono że nie.Powstaje w ten sposób niepotrzebna potyczka słowna i dziecko jest górą.
„Słyszałam, co powiedziałaś!”
Dziecko coś odpowie – skutki j.w.
„No, przebrałaś miarkę!”
Dziecko odpowie niewinnie: „No co takiego powiedziałem?” skutki j.w.
W odpowiedzi na NZ zawsze warto mówić:
„Takie słowa (takie zachowanie) bardzo mnie ranią.
Dlatego nie zamierzam…”

„Taki sposób mówienia jest niedopuszczalny w naszym domu, w związku z czym…”

„Nie pozwalam, by w naszym domu używano takich słów, (tonu, gestów)”